استراتژی طراحی شبکه  (بخش دوم )

استراتژی طراحی شبکه (بخش دوم )

در بخش اول اين مقاله به برخی از نکات لازم در خصوص تدوين يک استراتژی مشخص به منظور طراحی شبکه ، اشاره گرديد . در بخش دوم به بررسی ساير موارد خواهيم پرداخت .

انتخاب پروتکل برای شبکه

TCP/IP ، متداولترين پروتکل در شبکه های کامپيوتری است. در اين رابطه پروتکل های ديگری نيز وجود داشته که هر کدام دارای جايگاه خاص خود می باشند . مثلا" در سيستم عامل شبکه ای " نت ور " ، از پروتکل IPX/SPX استفاده می شود. در نسخه های جديد سيستم عامل "نت ور" ( نسخه های پنج به بعد ) ، امکان استفاده از پروتکل TCP/IP وجود خواهد داشت . در صورتی که قصد ارتقاء شبکه هائی را داشته باشيم که در آنان از سيستم عامل شبکه ای "نت ور " ، استفاده می گردد ، استفاده از پروتکل IPX/SPX به برنامه های موجود در شبکه و ضرورت استفاده از آنان در شبکه جديد بستگی خواهد داشت .در چنين مواردی شبکه جديد می بايست امکان استفاده از پروتکل IPX/SPX را فراهم نمايد. در صورتی که قصد اتصال به اينترنت را داشته باشيم ، استفاده از پروتکل TCP/IP يک ضرورت می باشد . حتی در صورتی که ضرورت استفاده از اينترنت وجود نداشته باشد ، استفاده از پروتکل TCP/IP گزينه ای معقول و منطقی است ، چراکه اکثر برنامه ها از پروتکل فوق استفاده نموده و در اين رابطه می توان از خدمات متخصصان و کارشناسان متعددی به منظور نگهداری و پشتيبانی شبکه های مبتنی بر پروتکل TCP/IP ، استفاده کرد.

علاوه بر ضرورت استفاده از پروتکل های لايه حمل ( نظير TCP/IP و يا IPX/SPX ) ، می بايست به پروتکل های Appliction که قصد استفاده از آنان را در شبکه داريم ، نيز توجه نمود. مثلا" به منظور تسهيل در مديريت پيکربندی اطلاعات ( نظير اختصاص پويای آدرس های IP به سرويس گيرندگان ) برای تعداد زيادی از کامپيوترها ، می توان از پروتکل Dynamic Host Configuration Protocol ) DHCP) ، استفاده نمود. در صورتی که قصد ايجاد يک مرکز متمرکز به منظور ارائه سرويس لازم برای "معادل سازی نام به آدرس " در يک شبکه را داشته باشيم ، می توان از Domain Name Service )DNS) ، استفاده نمود . در صورتی که برخی از سرويس گيرندگان در شبکه از نسخه هائی قبل از ويندوز 2000 و يا XP استفاده می نمايند ، می بايست به منظور سازگاری با نسخه های قبلی از Windows Internet Naming Service) WINS) ، استفاده گردد. در زمان تصميم گيری در خصوص پروتکل شبکه ، صرفا" يک پروتکل مورد نظر نبوده و می بايست فرآيند انتخاب پروتکل به صورت جامع و در تمامی سطوح ، مورد توجه قرار گيرد. پس از اتخاذ تصميم لازم در خصوص پروتکل های مورد نظر در شبکه ، می بايست بررسی لازم در خصوص چالش ها ی امنيتی هر يک از آنان نيز به صورت جدی در دستور کار قرار گيرد .

TCP/IP گزينه ای عمومی

برای تمامی اهداف عملياتی در يک شبکه کامپيوتری ، پروتکل TCP/IP گزينه ای مناسب محسوب می گردد( پروتکل استاندارد LAN ) . يکی از علل اصلی در بروز وضعيت فوق ، رشد سريع و چشمگير اينترنت و ضرورت حضور در عرصه وب برای اکثر سازمان ها و موسسات می باشد . در صورتی که شبکه محلی موجود همچنان از يک پروتکل قديمی استفاده می نمايد ، لازم است بررسی جدی در خصوص ارتقاء آن به TCP/IP صورت پذيرد . در حال حاضر پروتکل TCP/IP (نسخه چهار ) ، متداولترين پروتکل شبکه محسوب شده و در آينده ای نه چندان دور می بايست از نسخه جديد پروتکل فوق ( IPv6 ) ، استفاده نمود. با اين که از فن آوری های متعددی نظير Network Address Translation) NAT) ، به منظور غلبه بر چالش های مربوط به محدوديت ميزان فضای آدرس دهی ارائه شده توسط IPv4 ، استفاده بعمل می آيد ، در نسخه جديد پروتکل TCP/IP ( نسخه شش ) ، محدوديت فوق به صورت کامل برطرف شده است .نسخه جديد پروتکل TCP/IP دارای ويژگی ها و پتانسيل ها ی متعدد ديگری است که تاثيرات گسترده ای را در تمامی ابعاد شبکه خصوصا" مکانيزم های امنيتی به ويژه در رابطه با تجارت الکترونيکی ، به دنبال خواهد داشت . لازم است به اين موضوع اشاره گردد که در ويندوز NT 3.51 ، از نسخه اختصاصی IPX/SPX که با نام NWLink توسط شرکت مايکروسافت پياده سازی شده است به عنوان پروتکل پيش فرض شبکه استفاده می گردد. در ويندوز NT 4.0 و ساير سيستم های عامل ارائه شده توسط مايکروسافت ( ويندوز 2000 ، XP و Server 2003 ) از TCP/IP به عنوان پروتکل پيش فرض ، استفاده می شود . در صورتی که در شبکه ای از چندين سيستم عامل استفاده می شود ( ويندور ، نت ور ، يونيکس ، لينوکس ) ، نقطه اشتراک تمامی آنان ، پروتکل TCP/IP بوده و با استفاده از آن امکان ارتباط بين تمامی سيستم های عامل، فراهم می گردد.

سيستم عامل نت ور

اولين تلاش جدی برای ارائه يک پروتکل شبکه ای جامع ، توسط سيستم عامل " نت ور" ، انجام شده است . سرويس های فايل و چاپ ارائه شده در نسخه های اوليه "نت ور" ، نسبت به ساير راه حل های ارائه شده در آن زمان ، مناسب تر بودند. پس از گسترش کامپيوترهای شخصی و به دنبال آن برپاسازی شبکه های کامپيوتری متعدد ، استفاده از سيستم عامل شبکه ای "نت ور " بسيار متدوال گرديد . شرکت مايکروسافت ، موفقيت فوق را همزمان با ارائه LANManager ادامه داد . محصول فوق ، با حمايت تعداد زيادی از توليد کنندگان مواجه و از آن در محصولات متعدد نرم افزاری ، استفاده بعمل آمد ( نظير Pathworks از شرکت DEC : Digital Equipment Corporation ) . امروزه " نت ور" ، تغييرات متعدد و گسترده ای را نسبت به نسخه های قبلی خود داشته است . در سيستم عامل فوق ، ويژگی های جديدی ارائه شده است که محوريت عمده آنان ، تسهيل در زمينه دستيابی و استفاده از اينترنت می باشد ( اتصال به اينترنت از طريق کامپيوترهای شخصی و يا دستگاههای موبايل ) . مثلا" iPrint ، امکان چاپ بر روی يک چاپگر از راه دور را در اختيار کاربران شبکه قرار می دهد . iFolder ، امکان يکسان سازی داده ذخيره شده بر روی کامپيوترهای از راه دور نظير Laptop را در اختيار کاربران موبايل ، قرار می دهد .

مايکروسافت و ساير توليد کنندگان نيز در اين رابطه راه حل های خاص خود را ارائه نموده اند .اگر در حال حاضر دارای کاربرانی می باشيد که از نت ور استفاده می نمايند ، لزومی به دورانداختن سيستم های فوق و هدر دادن سرمايه گذاری انجام شده و سوئيچ به شبکه ای مبتنی بر يکی از سيستم های عامل ويندوز ، يونيکس و يا لينوکس ، نخواهد بود. "نت ور" همزمان با بروز تحولات گسترده در عرصه شبکه های کامپيوتری ، تغييرات عمده ای را انجام داده است . بديهی است در چنين مواردی منطقی تر و در عين حال مقرون به صرفه تر می باشد که سيستم عامل شبکه را به نسخه شماره شش ارتقاء داد تا اين که به يک پلات فرم ديگر ، سوئيچ نمائيم . در اين رابطه صرفا" هزينه مورد نظر شامل تامين سيستم عامل مربوطه نبوده و می بايست ساير هزينه ها نظير آموزش کارکنانی که مسئوليت نگهداری و پشتيبانی شبکه را بر عهده خواهند داشت ، نيز مورد توجه قرار گيرد . نسخه شماره شش "نت ور " علاوه بر سازگاری با پروتکل های قديمی نظير IPX/SPX با پروتکل IP نيز کاملا" سازگار می باشد .

ساير پروتکل های LAN/WAN

تفکيک و تمايز بين پروتکل های LAN و WAN در حال کم رنگ شدن می باشد . اترنت ، يک تکنولوژی فراگير در شبکه های محلی محسوب می گردد. پس از گذشت مدت زمانی ، ساير تکنولوژی ها نظير Token-Ring دارای نقشی جدی تر در دنيای شبکه های محلی گرديدند. اين موضوع در رابطه با اترنت نيز صدق می کند. اترنت ، نسبت به وضعيت اوليه خود که توسط Intel ، DEC و ساير توليد کنندگان ارائه شده بود ، تغييرات عمده ای داشته و هم اينک به عنوان يک فن آوری در شبکه های WAN ، نيز مورد توجه می باشد. پتانسيل های ارائه شده توسط فن آوری های فعلی شبکه های محلی در حال حذف تفاوت های موجود بين يک LAN و MAN) metropolitan area network) ، می باشد. دستگاههای Gigabit Ethernet ، با توجه به پهنای باند ارائه شده دارای قيمتی مناسب می باشند . امروزه ممکن است از 100BASE-T برای اتصال کامپيوترهای سرويس گيرنده به شبکه و از Gigabit Ethernet برای اتصال سگمنت های شبکه با توجه به ستون فقرات شبکه ، استفاده بعمل آيد .

با استفاده از 10Gigabit Ethernet ، می توان از TCP/IP نه تنها برای ايجاد ستون فقرات شبکه محلی استفاده نمود بلکه امکان توسعه آن تا مرز يک شبکه MAN ، نيز وجود خواهد داشت . با توجه به اين که پروتکل TCP/IP کاملا" با اترنت جفت و جور می شود ، می توان از يک لينک MAN نقطه به نقطه که از TCP/IP بر روی اتصالات سريع اترنت استفاده می نمايد ، بهره مند شد . در مقابل استفاده از راه حل های گران قيمت ( نظير SONET ) می توان ادارات و شعبات متفاوت آن را در يک محيط جغرافيائی يکسان با استفاده از پروتکل TCP/IP به يکديگر متصل نمود . در اين خصوص نگرانی خاصی در رابطه با نصب تجهيزات گران قيمت استفاده شده توسط SONET و ساير پروتکل های MAN ، وجود نخواهد داشت .

1397/03/09 بازگشت
شرکت ارتباطات پرشیا دارای متخصصین مجرب ، پیشرو در زمینه خدمات IT و دیتا سنتر ، تلفن اینترنتی ، نصب و راه اندازی انواع شبکه های کامپیوتری ، برنامه نویسی وب و اندروید در خدمت مشتریان عزیز می باشد.

ارتباط با پرشیا

 تهران - خ کریم خان زند - خ خردمند شمالی - نبش اعرابی سوم - پلاک 94 - طبقه دوم
 info@persiatc.com

 88814571-5 021

  زمان کاری

شنبه تا چهارشنبه - 8 الی 16:45

© 2018 | کلیه حقوق این وب سایت متعلق به شرکت ارتباطات پرشیا می باشد.